WeBible

1 - Zeker, er is een plaats, waaruit het zilver komt, Een oord, waar het goud wordt gewassen,

2 - Het ijzer uit de bodem gehaald, De steen tot koper gesmolten;

3 - Waar men in de uiterste duisternis doordringt, En de diepste plekken doorvorst. In de rotsen, duister en somber.

4 - Worden schachten gehakt door een volk, dat er niet hoort, Dat door de wandelaars wordt vergeten, Daar ver van de mensen hangt en zweeft;

5 - En de aarde, waaruit het brood ontspruit, Wordt in haar ingewanden omgewoeld als door vuur.

6 - Haar rotsen zijn de plaats van saffier, Haar stof bevat goud;

7 - De arend kent er de weg niet heen, Het valkenoog bespeurt hem niet;

8 - De roofdieren betreden hem niet, De luipaard gaat er niet heen.

9 - De mens slaat zijn hand aan de harde steen, Woelt de bergen om van hun grondslag af,

10 - Breekt gangen in de rotsen uit, Niets kostbaars ontsnapt aan zijn oog;

11 - Hij zoekt de bronnen der stromen af, En brengt wat verborgen lag aan het licht.

12 - Maar de wijsheid, waar is zij te vinden, En waar is het oord van het inzicht?

13 - De mens kent er de weg niet heen, In het land der levenden bevindt ze zich niet.

14 - De afgrond roept: In mij is ze niet! De zee herhaalt: Ze is niet bij mij!

15 - Zij wordt niet gekocht voor het fijnste goud, Geen zilver gewogen, om haar te betalen;

16 - Zij wordt niet geschat tegen goud van Ofir, Tegen kostbare onyx, noch saffier;

17 - Geen goud, geen glaswerk kan haar evenaren, Geen gouden vaas is haar prijs.

18 - Paarlen en kristal zijn naast haar niet in tel, Het vinden der wijsheid gaat dat van koralen te boven;

19 - Topaas van Koesj kan het niet bij haar halen, Het zuiverst goud weegt niet tegen haar op.

20 - De wijsheid, waar komt zij vandaan; Het inzicht, waar is zijn plaats?

21 - Zij ligt verborgen voor het oog van al wat leeft, Verscholen voor de vogels in de lucht;

22 - De onderwereld en dood roepen uit: Onze oren hebben enkel van haar bij geruchte gehoord.

23 - Het is God, die de weg naar haar kent, Hij alleen weet, waar zij toeft.

24 - Want Hij blikte tot aan de grenzen der aarde, Zag al wat onder de hemel bestond:

25 - Toen Hij het gewicht van de wind bepaalde, De maat voor het water bestemde;

26 - Toen Hij de regen zijn wet gaf, En de donder zijn weg.

27 - Toen aanschouwde Hij haar en verkondigde haar, Kende Hij haar en doorgrondde haar;

28 - Maar Hij sprak tot den mens: Zie, de vreze des Heren is wijsheid, En het kwade te mijden is inzicht!