Lamentations 3
1 . Ik ben de man, die ellende gezien heeft door de roede Zijner verbolgenheid.
2 . Hij heeft mij geleid en gevoerd in de duisternis, en niet in het licht.
3 . Hij heeft Zich immers tegen mij gewend, Hij heeft Zijn hand den gansen dag veranderd.
4 . Hij heeft mijn vlees en mijn huid oud gemaakt, Hij heeft mijn beenderen gebroken.
5 . Hij heeft tegen mij gebouwd, en Hij heeft mij met galle en moeite omringd.
6 . Hij heeft mij gezet in duistere plaatsen, als degenen, die over lang dood zijn.
7 . Hij heeft mij toegemuurd, dat ik er niet uit gaan kan; Hij heeft mijn koperen boeien verzwaard.
8 . Ook wanneer ik roep en schreeuw, sluit Hij de oren voor mijn gebed.
9 . Hij heeft mijn wegen toegemuurd met uitgehouwen stenen, Hij heeft mijn paden verkeerd.
10 . Hij is mij een loerende beer, een leeuw in verborgen plaatsen.
11 . Hij heeft mijn wegen afgewend; en Hij heeft mij in stukken gebroken; Hij heeft mij woest gemaakt.
12 . Hij heeft Zijn boog gespannen, en Hij heeft mij den pijl als ten doel gesteld.
13 . Hij heeft Zijn pijlen in mijn nieren doen ingaan.
14 . Ik ben al mijn volk tot belaching geworden, hun snarenspel den gansen dag.
15 . Hij heeft mij met bitterheden verzadigd, Hij heeft mij met alsem dronken gemaakt.
16 . Hij heeft mijn tanden met zandsteentjes verbrijzeld, Hij heeft mij in de as nedergedrukt.
17 . En Gij hebt mijn ziel verre van den vrede verstoten, ik heb het goede vergeten.
18 . Toen zeide ik: Mijn sterkte is vergaan, en mijn hoop van den Heere.
19 . Gedenk aan mijn ellende en aan mijn ballingschap, aan den alsem en galle.
20 . Mijn ziel gedenkt er wel terdege aan, en zij bukt zich neder in mij.
21 . Dit zal ik mij ter harte nemen, daarom zal ik hopen;
22 . Het zijn de goedertierenheden des Heeren, dat wij niet vernield zijn, dat Zijn barmhartigheden geen einde hebben;
23 . Zij zijn allen morgen nieuw, Uw trouw is groot.
24 . De Heere is mijn Deel, zegt mijn ziel, daarom zal ik op Hem hopen.
25 . De Heere is goed dengenen, die Hem verwachten, der ziele, die Hem zoekt.
26 . Het is goed, dat men hope, en stille zij op het heil des Heeren.
27 . Het is goed voor een man, dat hij het juk in zijn jeugd draagt.
28 . Hij zitte eenzaam, en zwijge stil, omdat Hij het hem opgelegd heeft.
29 . Hij steke zijn mond in het stof, zeggende: Misschien is er verwachting.
30 . Hij geve zijn wang dien, die hem slaat, hij worde zat van smaad.
31 . Want de Heere zal niet verstoten in eeuwigheid.
32 . Maar als Hij bedroefd heeft, zo zal Hij Zich ontfermen, naar de grootheid Zijner goedertierenheden.
33 . Want Hij plaagt of bedroeft des mensen kinderen niet van harte.
34 . Dat men al de gevangenen der aarde onder Zijn voeten verbrijzelt;
35 . Dat men het recht eens mans buigt voor het aangezicht des Allerhoogsten;
36 . Dat men een mens verongelijkt in zijn twistzaak; zou het de Heere niet zien?
37 . Wie zegt wat, hetwelk geschiedt, zo het de Heere niet beveelt?
38 . Gaat niet uit den mond des Allerhoogsten het kwade en het goede?
39 . Wat klaagt dan een levend mens? Een ieder klage vanwege zijn zonden.
40 . Laat ons onze wegen onderzoeken en doorzoeken, en laat ons wederkeren tot den Heere.
41 . Laat ons onze harten opheffen, mitsgaders de handen, tot God in den hemel, zeggende:
42 . Wij hebben overtreden, en wij zijn wederspannig geweest, daarom hebt Gij niet gespaard.
43 . Gij hebt ons met toorn bedekt, en Gij hebt ons vervolgd; Gij hebt ons gedood. Gij hebt niet verschoond.
44 . Gij hebt U met een wolk bedekt, zodat er geen gebed doorkwam.
45 . Gij hebt ons tot een uitvaagsel en wegwerpsel gesteld, in het midden der volken.
46 . Al onze vijanden hebben hun mond tegen ons opgesperd.
47 . De vreze en de kuil zijn over ons gekomen, de verwoesting en de verbreking.
48 . Met waterbeken loopt mijn oog neder, vanwege de breuk der dochter mijns volks.
49 . Mijn oog vliet, en kan niet ophouden, omdat er geen rust is;
50 . Totdat het de Heere van den hemel aanschouwe, en het zie.
51 . Mijn oog doet mijn ziele moeite aan, vanwege al de dochteren mijner stad.
52 . Die mijn vijanden zijn zonder oorzaak, hebben mij als een vogeltje dapperlijk gejaagd.
53 . Zij hebben mijn leven in een kuil uitgeroeid, en zij hebben een steen op mij geworpen.
54 . De wateren zwommen over mijn hoofd; ik zeide: Ik ben afgesneden!
55 . Heere! Ik heb Uw Naam aangeroepen uit den ondersten kuil.
56 . Gij hebt mijn stem gehoord, verberg Uw oor niet voor mijn zuchten, voor mijn roepen.
57 . Gij hebt U genaderd ten dage, als ik U aanriep; Gij hebt gezegd: Vrees niet!
58 . Heere! Gij hebt de twistzaken mijner ziel getwist, Gij hebt mijn leven verlost.
59 . Heere! Gij hebt gezien de verkeerdheid, die men mij aangedaan heeft, oordeel mijn rechtzaak.
60 . Gij hebt al hun wraak gezien, al hun gedachten tegen mij.
61 . Heere! Gij hebt hun smaden gehoord, en al hun gedachten tegen mij;
62 . De lippen dergenen, die tegen mij opstaan, en hun dichten tegen mij den gansen dag.
63 . Aanschouw hun zitten en opstaan; ik ben hun snarenspel.
64 . Heere! geef hun weder die vergelding, naar het werk hunner handen.
65 . Geef hun een deksel des harten; Uw vloek zij over hen!
66 . Vervolg ze met toorn, en verdelg ze van onder den hemel des Heeren.