Psalms 92

1 Een psalm, een lied, op den sabbatdag. [092:2] Het is goed, dat men den Heere love, en Uw Naam psalmzinge, o Allerhoogste!

2 [092:3] Dat men in den morgenstond Uw goedertierenheid verkondige, en Uw getrouwheid in de nachten;

3 [092:4] Op het tiensnarig instrument en op de luit, met een voorbedacht lied op de harp.

4 [092:5] Want Gij hebt mij verblijd, Heere! met Uw daden, ik zal juichen over de werken Uwer handen.

5 [092:6] O Heere! hoe groot zijn Uw werken! zeer diep zijn Uw gedachten.

6 [092:7] Een onvernuftig man weet er niet van, en een dwaas verstaat ditzelve niet;

7 [092:8] Dat de goddelozen groeien als het kruid, en al de werkers der ongerechtigheid bloeien, opdat zij tot in der eeuwigheid verdelgd worden.

8 [092:9] Maar Gij zijt de Allerhoogste in eeuwigheid de Heere!

9 [092:10] Want zie, Uw vijanden, o Heere! want zie, Uw vijanden zullen vergaan; al de werkers der ongerechtigheid zullen verstrooid worden.

10 [092:11] Maar Gij zult mijn hoorn verhogen, gelijk eens eenhoorns; ik ben met verse olie overgoten.

11 [092:12] En mijn oog zal mijn verspieders aanschouwen; mijn oren zullen het horen, aangaande de boosdoeners, die tegen mij opstaan.

12 [092:13] De rechtvaardige zal groeien als een palmboom; hij zal wassen als een cederboom op Libanon.

13 [092:14] Die in het huis des Heeren geplant zijn, dien zal gegeven worden te groeien in de voorhoven onzes Gods.

14 [092:15] In den grijzen ouderdom zullen zij nog vruchten dragen; zij zullen vet en groen zijn,

15 [092:16] Om te verkondigen, dat de Heere recht is; Hij is mijn Rotssteen, en in Hem is geen onrecht.