WeBible

1 - Lova Herren, mi sjæl! Herre min Gud, du er ovleg stor, i høgd og herlegdom er du klædd.

2 - Han sveiper seg i ljos som i eit klædeplagg, han spanar ut himmelen som ein tjeldduk,

3 - han som timbrar sine høgsalar i vatni, han som gjer skyerne til si vogn, han som fer fram på vengjerne åt vinden.

4 - Han gjer vindar til sine englar og logande eld til sine tenarar.

5 - Han grunnfeste jordi på stolparne hennar, ho skal ikkje verta rikka i all æva.

6 - Djupe vatn lagde du yver henne som eit klæde, yver fjelli stod vatni.

7 - For ditt trugsmål flydde dei, for ditt toremål skunda dei seg burt

8 - - fjell steig, dalar sokk - til den staden som du hadde grunnfest for deim.

9 - Ei grensa sette du, som dei ikkje skulde skrida yver, dei skal ikkje atter skulde leggja seg yver jordi.

10 - Han sender uppkomor fram i dalarne, millom fjelli renn dei.

11 - Dei vatnar alle villdyr på marki, villasni sløkkjer torsten sin.

12 - Yver deim bur himmelens fuglar, millom greinerne syng dei.

13 - Han vatnar fjelli frå sine høge salar, jordi vert metta av den frukt du skaper.

14 - Gras let han gro for feet, og vokstrar til gagn for folk til å få brød fram or jordi,

15 - og vin som gled menneskjehjarta, til å lata andlitet skina av olje, og avla brød som styrkjer menneskjehjarta.

16 - Herrens tre vert metta, Libanons cedrar som han hev sett,

17 - der fuglane byggjer reir, storken som hev sitt hus i cypressarne.

18 - Dei høge fjelli er for steinbukkarne, bergskortorne er til livd for fjell-grevlingarne.

19 - Han gjorde månen til tidarmerke; soli kjenner si nedgangstid.

20 - Du sender myrker, og det vert natt, då krek alle villdyr i skogen fram.

21 - Dei unge løvor burar etter ran, og dei krev si føda av Gud.

22 - Soli gjeng upp, då dreg dei seg heim og legg seg inn i sine bol.

23 - Menneskja gjeng ut til si gjerning, til sitt arbeid alt til kvelds.

24 - Kor mange dine gjerningar er, Herre! Du gjorde deim alle med visdom, jordi er full av det du hev skapt.

25 - Sjå havet, det store og vide! Der krek det i uteljande mengd av dyr både små og store.

26 - Der gjeng skipi, Livjatan som du hev laga til å leika seg der.

27 - Alle ventar dei på deg, at du skal gjeva deim føda i si tid.

28 - Du gjev deim, dei sankar, du let upp handi, dei vert metta med godt.

29 - Du løyner ditt andlit, dei vert forskræmde, du tek burt deira ande, dei døyr og dei vender attende til dusti si.

30 - Du sender ut din ande, dei vert skapte, du nyar upp att skapnaden åt jordi.

31 - Herrens æra vare æveleg, Herren glede seg i sine gjerningar!

32 - Han som skodar på jordi og ho skjelv, han som rører fjelli og dei ryk.

33 - Eg vil syngja for Herren so lenge eg liver, eg vil lovsyngja min Gud so lenge eg er til.

34 - Gjev min tale kunde tekkjast honom! Eg vil gleda meg i Herren.

35 - Gjev syndarar måtte kverva burt frå jordi, og ugudlege ikkje lenger finnast! Lova Herren, mi sjæl! Halleluja, lova Herren.