In finem. Psalmus David.

Eripe me, Domine, ab homine malo ; a viro iniquo eripe me.

Qui cogitaverunt iniquitates in corde, tota die constituebant prælia.

Acuerunt linguas suas sicut serpentis ; venenum aspidum sub labiis eorum.

Custodi me, Domine, de manu peccatoris, et ab hominibus iniquis eripe me. Qui cogitaverunt supplantare gressus meos :

absconderunt superbi laqueum mihi. Et funes extenderunt in laqueum ; juxta iter, scandalum posuerunt mihi.

Dixi Domino : Deus meus es tu ; exaudi, Domine, vocem deprecationis meæ.

Domine, Domine, virtus salutis meæ, obumbrasti super caput meum in die belli.

Ne tradas me, Domine, a desiderio meo peccatori : cogitaverunt contra me ; ne derelinquas me, ne forte exaltentur.

Caput circuitus eorum : labor labiorum ipsorum operiet eos.

Cadent super eos carbones ; in ignem dejicies eos : in miseriis non subsistent.

Vir linguosus non dirigetur in terra ; virum injustum mala capient in interitu.

Cognovi quia faciet Dominus judicium inopis, et vindictam pauperum.

Verumtamen justi confitebuntur nomini tuo, et habitabunt recti cum vultu tuo.