Voor muziekbegeleiding. Van David, den dienaar van Jahweh.

De zonde fluistert den boze haar inblazingen toe. In het diepst van zijn hart; Geen vreze Gods Staat hem voor ogen.

Want ze heeft hem met blindheid geslagen, Zodat hij zijn misdaad kent noch haat.

Het woord van zijn mond Is leugen en bedrog. Hij weigert, zich verstandig en goed te gedragen;

Zelfs op zijn sponde bedenkt hij nog slechtheid. Het verkeerde pad gaat hij op, En wendt zich niet af van het kwaad.

Maar uw goedheid, o Jahweh, reikt tot de hemel, En tot aan de wolken uw trouw;

Uw gerechtigheid is als de bergen Gods, Als de onmetelijke oceaan uw gericht. Mensen en dieren helpt Gij, o Jahweh;

Hoe heerlijk is uw genade, o God! Daarom zoeken de kinderen der mensen Hun toevlucht in de schaduw uwer vleugelen;

Zij verzadigen zich met het vet van uw woning, Gij laaft ze aan uw stroom van geneugten.

Want bij U is de bron van het leven, In ùw licht aanschouwen wij licht.

Blijf uw goedertierenheid tonen aan hen, die U vrezen, Uw gerechtigheid aan de oprechten van hart;

Laat geen trotse voet mij vertrappen, Geen goddeloze vuisten mij slaan.

Maar waar de zondaars vallen, Laat ze daar liggen, en nimmermeer opstaan.