Jehovah ô, aza izahay, aza izahay no omena voninahitra, Fa ny anaranao ihany, Noho ny famindram-ponao sy ny fahamarinanao.

Nahoana ny jentilisa no manao hoe: Aiza izay Andriamaniny?

Nefa any an-danitra Andriamanitsika; Efa nanao izay sitrapony rehetra Izy.

Volafotsy sy volamena ny sampin’ ireny, Asan’ ny tanan’ olona:

Manam-bava izy, fa tsy miteny; Mana-maso izy, fa tsy mahita;

Manan-tsofina izy, fa tsy mandre; Manana orona izy, fa tsy manimbolo:

Manan-tanana izy, fa tsy mandray; Manan-tongotra izy, fa tsy mandeha; Ary tsy mahaloa-peo ny tendany.

Ho tahaka azy izay manao azy Sy izay rehetra matoky azy.

Ry Isiraely ô, matokia an’ i Jehovah; Heriny sy ampingany Izy.

Ry taranak’ i Arona ô, matokia an’ i Jehovah; Heriny sy ampingany Izy.

Hianareo izay matahotra an’ i Jehovah, matokia an’ i Jehovah; Heriny sy ampingany Izy.

Jehovah mahatsiaro ka mitahy antsika; Hitahy ny taranak’ i Isiraely Izy; Hitahy ny taranak’ i Arona Izy;

Hotahiny izay matahotra an’ i Jehovah, Na ny kely na ny lehibe.

Jehovah anie hampitombo anareo, Dia ianareo mbamin’ ny zanakareo.

Hitahy anareo anie Jehovah, Mpanao ny lanitra sy ny tany.

Ny lanitra dia an’ i Jehovah: fa ny tany nomeny ho an’ ny zanak’ olombelona.

Ny maty tsy mba hidera an’ i Jehovah. Na izay midìna any amin’ ny mangingina;

Fa izahay hisaotra an’ i Jehovah Hatramin’ izao ka ho mandrakizay. Haleloia.