Og Herren tala meir til Moses, og sagde:

«Seg til Israels-sønerne: «Når de kjem inn i Kana’ans-landet - det er det landet de skal hava og eiga, heile Kana’ans-landet so vidt som det er -

so skal landeskilet dykkar på sudsida ganga frå Sinheidi langs med Edom, den søre bytestrengen skal i aust ganga ut ifrå enden av Saltsjøen,

og svinga sudum Skorpionskardet, og so taka yver til Sin; so skal han ganga fram sunnanfor Kades-Barnea, til han når Hasar-Addar, og so taka yver til Asmon;

frå Asmon skal bytet svinga burt til Egyptarlands-bekken, og so ganga i havet.

I vest skal landet støyta til Storhavet; det skal vera landskilet dykkar mot vest.

På nordsida skal landskilet ganga soleis. Frå Storhavet skal de draga skiftelina til Horfjellet

og frå Horfjellet dit som vegen ber til Hamat; der skal bytet ganga ut ved Sedad;

sidan skal det halda fram til Zifron, og so enda ved Hasar-Enan. Dette skal vera landskilet dykkar mot nord.

I aust skal de setja landskilet etter ei lina som gjeng frå Hasar-Enan til Sefam.

Frå Sefam skal bytet ganga nedetter til Ha-ribla, i aust for Ajin, og so lenger ned, til det når berghallet austanfor Kinneretsjøen;

so skal det ganga nedåt Jordan, og ut i Saltsjøen. Det skal vera landet dykkar, etter bytemerki sine rundt ikring.»»

Og Moses sagde til Israels-sønerne: «Dette er det landet som de skal få til odel og eiga; de skal skifta det i luter, og draga strå um luterne; det er det landet som Herren hev sagt skal gjevast åt dei ni ætterne og den eine halve ætti.

For Rubens-ætti med greinerne sine og Gads-ætti med sine greiner og den halve Manasse-ætti hev fenge dei eigorne dei skal hava;

desse tvo ætterne og den halve ætti hev fenge sin eigedom på denne sida av Jordanelvi, som renn frammed Jeriko - i aust, der soli kjem upp.»

Og Herren tala atter til Moses, og sagde:

«Høyr no kva dei er for menner som skal skifta ut landet millom dykk; Eleazar, øvstepresten, og Josva Nunsson,

og so ein hovding frå kvar ætt, som de skal taka til utskiftingsmann;

det er av Juda-ætti Kaleb, son åt Jefunne;

og av Simeons-ætti Semuel, son åt Ammihud;

og av Benjamins-ætti Elidad, son åt Kislon;

so ein hovding av Dans-ætti: Bukki, son åt Jogli;

og av Josefs-sønerne ein hovding av Manasse-ætti: Hanniel, son åt Efod,

og ein hovding av Efraims-ætti: Kemuel, son åt Siftan;

so ein hovding av Sebulons-ætti: Elisafan, son åt Parnak;

og ein hovding av Issakars-ætti: Paltiel, son åt Azzan;

og ein hovding av Assers-ætti: Akhihud, son åt Selomi;

og ein hovding av Naftali-ætti: Pedael, son åt Ammihud.»

Desse mennerne var det som Herren sagde skulde skifta eigedomarne millom Israels-sønerne i Kana’ans-landet.