Á cána que sares han penchabado chibar de pacuaró a narracion es buchías que andré amángue han sinado quereladas.
Sásta junos as penáron á amángue sos desde o principio as diqueláron sa’ desquerias aquías, y sináron ministres e varda.
Pre o matéjo ha parecido lachó á mángue, despues de orotar mistós sasta se las quereláron desde o principio, libanartelas de pacuaró, ó baro Theophilo.
Somia que pincharéles a chachipen de ocolas buchías andré que has sinado instruido.
Sinaba andré os chibéses de Herodes, Crállis de Judea; yeque erajai, sos se hetó Zacharias, e baji de Abías, y desqueri romi es dugidas de Aaron, y o nao de ocóna Elisabeth.
Y sinaban os dui lachés anglal de Debél, pirando bi grecos andré os sares mandamientos y eschastras e Erañoró.
Y na terelaban chaboro, presas Elisabeth sinaba estéril, y os dui chalados dur andré sus chibéses.
Y anacó que querelando Zacharias desquero ministerio anglal de Debél andré o orden de desqueri begai,
Segun o costumbre es erajais, sicabó por desquerí baji á chibar o incienso, chalando andré a cangri e Erañoró.
Y os hambés catanés sinaban abrí manguelando á Un-debél á la ocana e incienso.
Y dicó al Manfariel e Erañoró, sinando en pindré á la bastarí e altar e incienso.
Y Zacharias al dicarle cangueló, y peró dal opré ó.
Tami o Manfariel le penó: Na darañeles Zacharias, presas tirias ocanagimias han sinado juneladas: y tiri romi Elisabeth chindará á tucue yeque chaboro, y araquelarás desquero nao Juan.
Y terelarás pesquital y alegría, y se asaselarán baribustres manuces andré desquero nacimiento.
Presas sinará haro anglal o Erañoró; y na piyará mol ni peñacoró, y sinará perelaló e Peniche desde as poriás de sun dai.
Y á baribústres es chabores de Israel querelará limbidiar al Erañó, o Debél de junós.
Presas ó chalará anglal de ó sa’ la suncai y sila de Elias, somia querelar limbidiar os carlochines es batuces á os chabores, y os sos na pachibélan al drun es majarés, somia preparar al Erañó una sueti perfecta.
Y penó Zacharias al Manfariel: ¿en que pincharé ocóno? presas menda sinelo puró, y minri romí sinela dur andré desqueres chibéses.
Y rudeló o Manfariel y penó: sinelo Gabriel, sos asisto anglal de Debél: y sinelo bichabado á penarte, y á lanarte ocóna nueva lachi.
Y tucue sinarás musilé, y no astisararás chamuliar disde o chibés andré sos ocóno sinará querelado, presas na pachibelaste á minrias vardas, sos se cumplirán á sun chiros.
Y os manuces sinaban ujarando á Zacharias: y os sares zibaban de que tasiabase ó andré a cangri.
Y pur se sicobó abrí, na les astisaraba chamuliar; y chaneláron que habia dicado buchí andré a cangri, y ó lo penó por simaches, y sinaba musilé.
Y pur sináron cumplidos os chibéses de desquero ministerio, se chaló á su quer.
Y á la anda de ocónos chibéses se dicó cambri Elisabeth a romi de ó, y sinaba escondida pansch chonos, penando:
Presas o Erañó me ha querelado ocono andré os chibéses, en que penchabó á nicabar minrio oprobio de enré os manuces.
Y al zobio chonos o Manfariel Gabriel sinaba bichabado de Debél á yeque foros de Galiléa, sos se hetó Nazareth,
A yeque bedori romandiñada sat manu, sos se hetó Joseph, e quer de David, y o nao e bedori sinaba Maria.
Y pur chaló o Manfariel andré, anduque sinaba, penó: Un-debél te diñele golipén, perelali de gracia: O Erañó con tucue: Majari tucue enré as cadchiás.
Y pur siró juneló ocono, se darañó sat as vardas de ó, y penchababa, que salutacion sinaba ocola.
Y o Manfariel le penó: na cangueles Maria, presas has alachado gracia anglal de Debél.
He acoi concebirás andré tiro chepo, y chindarás chaboro, y araquerarás desquero nao Jesus.
Ocóla sinará baro, y sinará araquerado chaboro e Udscho, y le diñará Un-debél Erañó o throno de David desquero batu; y sinará Crallis deltó andré o quer de Jacob.
Y desquero chim na terelará anda.
Y penó Maria al Manfariel: ¿Sasta sinará, ocono? y menda na pincharelo manu.
Y rudelando o Manfariel, penó: se bestelará opré tucue, y te querelará sombra a sila e Udscho. Y por ocono o Majaro, sos se chindará de tucue, sinará araquerado Chaboro de Debél.
Y Elisabeth tiri cachicálli siró tambien sinela cambri de yeque chaboro, sinando puri: y ocono sinela o zobio chonos de siró, sos sinela araquerada a esteril.
Presas na sinela chi n’astis para Un-debél.
Y penó Maria: Menda a lacrí e Erañoró, querelese andré mangue segun tiri varda. Y se chaló o Manfariel.
Y andré ocolas chibéses se ardiñó Maria y chaló al bur, á yeque foros e chim de Judá.
Y chaló andré o quer de Zacharias, y saludisaró á Elisabeth.
Y pur Elisabeth juneló a salutacion de Maria, o chinoró diñó saltos andré desquero trupo: y sinaba Elisabeth perelalí e Peniche.
Y diñó yeque gole y penó: Majari tucue andré as cadchiás, y majaró o mibao e tiro trupo.
De duque sinela ocono á mangue, que a Dai e minrio Erañó abillela á mangue?
Presas yescotria que bigoreó a varda de tiri salutacion á minres canés, o chinoró diñó saltos de pesquital andré minrio trupo.
Y majaró ma andré tun men, presas sinará querelado o saro ma fué penado á tucue de parte e Erañoró.
Y penó Maria: Minri ochi engrandece al Erañó:
Y minri suncai se asaseló andré Debél minrío Salvador.
Presás ha dicado a chinoría de desqueri lacrí: pues ya desde acana as sarias generaciones araquelarán mangue majari.
Ha querdi buchías bariás á mangue ó sos terela sila, y majaró o nao de ó.
Su canrea sinela de generacion andré generacion opré os sares que le darañelan.
Queró sila sat su murcia: queró najar á os superbios sat as imaginaciones de sus carlochines.
Queró á os silares perar sus besti, y ardiñó á os humildes.
Hinchió de buchias lachias á os que terelaban bóquis; y á os balbales mecó chichi.
Ustiló andré sun chepó á Israel sun lacró, enjallandose de sun canrea.
Andiar sasta penó á amáres batuces, á Abraham y á sus chaborés deltó.
Y Maria sinaba sat siró sasta trin chonos: y se limbidió á desquero quer.
Tami Elisabeth se le chaló o chiros de chindar, y chindó yeque chaboro.
Y juneláron os quiribés y os cachicállis de siró que o Erañó habia querelado canrea bari sat siró, y se alendáron sat siró.
Y sinaba que al otoró chibés abilláron á chinar o postin e quilén al chaboró, y le araqueráron del nao de desquero batu, Zacharias.
Y rudelando desqueri dai, penó: nanai, sino Juan sinará araquerado.
Y le penáron: cayque sinela andré tiri ráti, sos se heta sat ocola nao.
Y pucháron por simaches al batu e chaboro, como camelaba que se le araquerase.
Y mangando li, libanó, penando: Juan sinela su nao: y os sares se zibáron.
Y yescotria sinaba pendrabado desquero mui, y su chipe, y chamuliaba majarificando á Debél.
Y peró dal opré os sares sunparales: y se penáron de sarias oconas buchias por os sares bures de Judéa.
Y os sares que as junelaban, as ujaraban andré sus carlochines, penando: ¿coin penchabais, que sinará ocona chaboro? Presas a baste e Erañoró sinaba sat ó.
Y Zacharias sun batu sinaba perelalo e Peniche, y garló baji, penando.
Majaró o Eraño Debél de Israel, presas abilló y diñó mestepé á sun sueti.
Y ardiñó á amangue o rogos de golipen andré o quer de David sun lacró.
Como penó por mui de sus majarés Prophetas, andré os sarés gresés.
Mestepé de amáres daschmanuces, y de la baste de os sares que na camelan amangue.
Somia querelar canrea sat amáres batuces, y ojararse de su majarí varda.
O juramento sos juró á amaro batu Abraham, que ó diñaria á amangue;
Somia que listrabados de las bastes de amáres daschmanuces, le querelemos servicio bi dal,
André majaridad, y andré justicia anglal de ó, os sares chibeses de amári chipén.
Y tucue, chaboro, sinarás araquerado Propheta e muy Udscho, presas chalarás anglal la chiché e Erañoró, somia aparejar desqueres drunés:
Somia diñar conocimiento de golipen á sun sueti para a remision de desqueres grecos.
Por as porias de canrea de amaro Debél con qué visitó amangue del Udscho e Oriente:
Somia diñar dut a junós sos bestelélan andré a rachi, y andré o butron de meripen: somia enseelar amáres pindrés á drun de paz.
Y o chaboro se querelaba baro, y sinaba querdi silnó andré suncai; y sinaba andré os desiertos, disde o chibes pur nichobeló á Israel.